|
|
 |
|
|
|
|
|
|
Muziektherapie
Muziek is een fascinerende kunst. Het is tegelijkertijd mooi en volkomen exact. Een kind is van nature muzikaal. Het beweegt mee met alles wat het hoort en is geboeid door alles wat klinkt. Van jongs af aan ontdekt het de klanken van zijn omgeving door tegen de dingen te tikken, op de grond te stampen en zijn eigen stem uit te proberen. De klanken van een snaarinstrument, een fluit of een trommel oefenen dan ook grote aantrekkingskracht op hem uit. Geleidelijk groeit het kind het landschap van de muziek zoals wij dat kennen binnen. Dat binnengroeien gebeurt langs bepaalde lijnen. Eerst eenstemmige melodietjes van kleine omvang in een vrij ritme. Aan het eind van de ontwikkelingsroute zijn er melodieën die stevig op de grondtoon staan, waarin de maat orde in het ritme schept en waarbij het samengaan van meerdere stemmen een eigen gevoelswereld open. Muziek begeleidt een kind dus op zijn weg naar volwassenheid.
Wanneer een kind in zijn ontwikkeling op problemen stuit of ziek wordt, komt dat ook tot uitdrukking in zijn muzikale ontwikkeling. Aan zijn omgang met muziek valt af te lezen waar het hapert. Andersom: door muzikaal een stagnatie te overwinnen krijgt het kind de mogelijkheid om dat ook in zijn leven of in zijn lichaamsprocessen te doen. Dan wordt bezig zijn met muziek tot therapie. Het spreekt vanzelf dat de keuze van de muziekinstrumenten van belang is voor de werkzaamheid van de behandeling.
Muziektherapie is werkzaam in al die situaties, waarbij een kind naderbij gelokt moet worden en door zijn interesse in beweging gebracht moet worden. Dit is van toepassing bij kinderen met ontwikkelingsproblemen, onrust, schuwheid, gebrek aan durf, maar ook meer somatische aandoeningen als astma, chronische keel-neus-oorinfecties, neurologische ziektes en urinewegproblemen.
Voor het zelf meedoen moet een kind een jaar of 4-5 zijn, daarvoor kan er via de ouders gewerkt worden.
< terug naar boven
|
|
|
