|
|
 |
29 december 2001
Door middel van de halfjaarlijkse Nieuwsbrief willen we de verwijzers en andere betrokkenen bij het Kindertherapeuticum laten weten hoe het met ons gaat. We hebben ons vijfde werkjaar achter de rug en we voorzien nog steeds in een behoefte aan zorg, die elders niet wordt geleverd. Er vindt op dit moment overleg plaats met een aantal instellingen over een stevige verankering van ons Kindertherapeuticum in het veld van voorzieningen. Wij houden u hiervan op de hoogte. We willen u vertellen hoe we in 2001 hebben gedraaid, met name de pedagogische stroom komt aan het woord. Dit keer een bericht over de ‘Eczeemcursus’, volgende keer een verslag van de eerste Sociale Vaardigheidscursus, die in het Kindertherapeuticum is gehouden. Onze werkwijze bevalt nog steeds uitstekend en we gaan daarmee in 2002 dan ook enthousiast verder. Suggesties, tips of vragen van uw kant zijn van harte welkom.
De patientenstroom Via de kinder-geneeskundige praktijk kwamen 450 nieuwe patiënten op het Kindertherapeuticum af. 50% daarvan kwam van antroposofische (huis)artsen. Via de pedagogische stroom waren er 82 intakes. 36% daarvan uit antroposofische praktijken. Er was vanuit het Kindertherapeuticum ruim 500 maal telefonisch overleg met de patiënten en ruim 600 maal met verwijzers, leerkrachten en therapeuten.
Pedagogische stroom 2001, het jaar waarin een idee werkelijkheid werd.
Van gedachten over 'de pedagogische toegang', tot een kleine 100 levensechte kinderen die via deze toegang het Kindertherapeuticum binnenkwamen.
Terugblikkend trekken ze weer voorbij. Deze bonte verzameling kinderen. Uit België tot Noord-Groningen kwamen ze na een lange treinreis of autorit binnen. De één verlegen of huilend, de ander zich onmiddellijk op het speelgoed stortend. En bij ieder kind hoort een ouder. Een even bonte verzameling. Zeer echte 'sofen', Yuppen (ja hoor, de grachtengordel) of een familie 'doorsnee'. Eén ding hadden ze gemeen, ze waren zonder uitzondering ongerust. Tijdens het intake-gesprek bekroop me elke keer weer het gevoel hoe geweldig ouders zijn. Antroposoof of niet, Yup of niet. Het gaat om hún kind en daar hebben ze veel voor over. Een treinreis, geld, maar veel zwaarder is het toegeven 'dat je het niet meer weet'. Het gevoel van falen of soms van schuld.
Maar ondanks het 'faalgevoel' zijn de ouders bereid hun privé-situatie oprecht uit te spreken.
De moeilijkheden rondom de echtscheiding, het ongeduld, de depressie na de geboorte. Ook zijn ze bereid mee te kijken in brede zin. Want naast regulier bekende methoden, wordt in de diagnostiek uiteraard vanuit de antroposofische visie een antwoord gezocht op de vraag die het kind met zijn gedrag aan ons stelt.
Tijdens de intake werd door diverse therapeuten met veel liefde maar ook veel objectiviteit naar het kind gekeken. En dan, in de kindbespreking, krijgt het kind plotseling een gezicht. Dit is dus Roos, die zoveel woedebuien heeft. Kijk eens hoe prachtig ze kan schilderen. En wat is ze faalangstig, ze durft geen enkel initiatief te nemen. Als het beeld van Roos duidelijk is mag ik dit schilderen in het eindgesprek. Langzamer-hand gaat deze Roos dan leven voor de ouders en opeens zien ze het, dit klopt. Dit is ons kind. Soms is er de verrassing. 'Ik wist niet dat ze zo angstig was, ze heeft zo'n grote mond'. Meestal weten ze het eigenlijk ook wel. Maar ze waren, samen met Roos, het spoor kwijt. De stap naar een behandelplan is dan niet meer zo groot. De ouders van Roos wilden graag begeleiding, maar zoals vaak het geval is, bleken ze meer in huis te hebben dan ze zelf dachten. Vooral nu er weer een duidelijke lijn is uitgezet en de eindeloze welles- nietes discussies tot het verleden behoren. Voor Roos zelf is een behandeling met euritmietherapie en kunstzinnige therapie aanbevolen. Het kan in het Kinder-therapeuticum, ze wonen dichtbij. Roos' juffie belt nog even 'hoe ze met het beste met die faalangst om kan gaan'. En met z'n allen hebben we er alle vertrouwen in dat het goed komt met Roos.
Honderd kinderen, een hele verantwoor-delijkheid, maar ook een prachtige taak.
Gesteund en begeleid door de kinderarts en gedragen door een geweldig team, heb ik er alle vertrouwen in dat de pedagogische stroom ook in 2002 door-stroomt. En zo een bijdrage kan leveren aan een harmonieuze ontwikkelingsgang van de aan ons toever-trouwde kinderen. AB
Kent u meneer eczeem? De ouders van kinderen met eczeem kennen ‘m goed, een hele speciale gast. Veeleisend, grens-verleggend, irritant; maar ook ongelofelijk charmant en verleidelijk. Kinderen met eczeem roepen veel op bij de ouders. Het is niet te verdragen, dat je kind zo’n open huid heeft. Behalve medelijden en verdriet dat het kind dit allemaal moet meemaken, roept het ook machteloosheid en boosheid op. Bij betrokken mensen in de omgeving wekt het de bemoeizucht. Over geen onderwerp weten mensen zoveel ongevraagde goede raad te geven als over eczeem. Kortom, het vraagt van ouders heel wat om opvoeder te zijn van een kind met een chronische ziekte als eczeem.
De cursus ‘voor ouders van kinderen met eczeem’ wordt gegeven op vijf, zo mogelijk aansluitende donderdagavonden. Dat geeft de mogelijkheid om kort, maar intensief met elkaar te werken en mee te leven.
De inhoud. Op de eerste avond een inleiding voor de deelnemende ouders en hun genodigden over een visie op eczeem vanuit de antroposofische menskunde. De overige avonden zoeken de deelnemers met de twee begeleiders naar oefensituaties in het dagelijks leven. We zoeken naar een situatie waarin er aan de specifieke zwakke plek van deze ouder(s) kan worden gewerkt. De resultaten worden een week later besproken, eventueel in een rollenspel uitgespeeld. Er worden ervaringen uitgewisseld. Het is voor ouders enorm steunend om dat met lotgenoten te doen.
Het doel. Het ontwikkelen van een vrije ruimte in jezelf, een huid om de eigen ziel, zodat je niet met alles van je kind hoeft mee te bewegen.
De middelen. Een manier om dat te bereiken en wat bij eczeemkinderen erg werkzaam is, is het aanleren van drie basishoudingen.
1. duidelijkheid in het gedrag (helder, voor-spelbaar, besluitvaardig)
2. wereld klein maken (onze 1,5 jarige achterop de fiets in een mandje i.p.v voorop in een fietszitje).
3. helpen verteren van indrukken (vooraf aankondigen, achteraf terugkijken en ondertussen ondertitelen [dat is heel iets anders dan uitleggen])
Resultaten. De ouders ervaren veel steun aan elkaar en de cursus. Vaak is het voor het eerst dat ze de gevoelens van onmacht en pijn zo intensief kunnen delen. Aan het eind worden vaak adressen uitgewisseld. We weten dat sommige ouders jaren later nog contact met elkaar hebben. Het eczeem gaat niet over maar wordt wel vaak veel rustiger.
RK RvdV
Cursussen In het voorjaar is er cursus voor ouders van kinderen met eczeem op vijf donderdagavonden. Deelname staat ook open voor ouders, die niet bij het Kinder-therapeuticum ingeschreven zijn. Aanmelding: telefonisch bij de assistente.
Vanaf september is er weer een cursus sociale vaardigheid voor kinderen van 6 - 10 jaar. Aanmelding via de assistente.
ATTENTIE
- Als u wat wilt weten over de werkwijze van het Kindertherapeuticum kunt u een informatief (telefonisch) gesprek aanvragen.
- Leerkrachten en therapeuten moeten vooral bellen, als ze wat willen weten
Bereikbaarheid
Secretariaat: voor afspraken en informatiekunt u bellen op maandag , woensdag en donderdag van 9 - 16 uur.
Overleg met de medewerkers kan door de assistente tot stand worden gebracht.
Tel. spreekuur kinderarts: maandag en woensdag van 16 - 17 uur en donderdag van 8 – 8.30 uur.
Tel. spreekuur orthopedagoog Annemieke Bonthuis: odinsdag van 13.00 - 13.30 uur en op afspraak.
De kinderarts is op dinsdag en vrijdag te bereiken via het Diakonessenhuis Zeist: 030-6989911.Semadigit: 06-590 28 141.
Aan deze Nieuwsbrief werkten mee: Anemieke Bonthuis, Regien van der Velden, Ruth Keller en Edmond Schoorel
Kindertherapeuticum | Stationslaan 4 | 3701 EP Zeist| telefoon (030) 251 18 00 | fax (030) 258 10 14
Stichting Steun het Kindertherapeuticum | Postbus 1214 | 3800 AA Amerstfoort
terug naar boven |
|
|
